İşçi sınıfının uluslararası birlik, mücadele ve dayanışma günü olan 1 Mayıs, İstanbul’da hayatını kaybedenler için üç ayrı noktada hüzünlü ve kararlı anma törenlerine sahne oldu. Sendikalar, meslek odaları, siyasi partiler ve sivil toplum kuruluşları, 1977 Taksim Katliamı’nda, 1989’daki trafik kazasında ve diğer 1 Mayıs olaylarında yaşamını yitirenleri anarken, Taksim Meydanı’nın işçilere açılması talebini bir kez daha yüksek sesle dile getirdi.
Anma törenleri, sabah saatlerinde başlayarak gün boyu devam etti ve tarihin acı sayfalarını hatırlatarak, mücadele azmini pekiştirdi. Ortak mesaj, adalet arayışı ve Taksim’in işçiler için bir “1 Mayıs Meydanı” olarak kalması gerektiği yönündeydi.
Kazancı Yokuşu’nda 1977 Katliamı Kurbanları Anıldı
1 Mayıs 1977 Katliamı’nda hayatını kaybedenler için ilk anma töreni, olayların yaşandığı Kazancı Yokuşu’nda gerçekleşti. Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu (DİSK) Genel Başkanı Aydın Aydoğan ve beraberindeki sendika yöneticileri, üye sendikalar ve çok sayıda vatandaş, yokuşun girişinde toplanarak 1977 yılında yaşamını yitiren 34 kişiyi andı. Katliamda hayatını kaybeden Mehmet Akif Dalcı, Adnan Akalın, Niyazi Darı, Özgür Şimşek ve Erol Sarıgül’ün isimleri özellikle anıldı.
Burada yapılan konuşmalarda, 1 Mayıs 1977 Katliamı’nın faillerinin hala bulunamadığı ve adaletin tecelli etmediği vurgulandı. Anmada, “Katiller bulunsun, hesap sorulsun” ve “1 Mayıs şehitleri ölümsüzdür” sloganları atıldı. Katılımcılar, katliamın yaşandığı noktaya kırmızı karanfiller bırakıp çelenk koyarak saygı duruşunda bulundu. DİSK Genel Başkanı Aydoğan, “Her 1 Mayıs’ta buradayız, Kazancı Yokuşu’ndayız. Bu topraklarda katledilen emekçileri, alınteri dökenleri asla unutmadık ve unutturmayacağız. Katillerin yargılanması için mücadelemiz sürecek,” ifadelerini kullandı.
Taksim Anıtı’nda Ortak Mesajlar Yükseldi
Kazancı Yokuşu’ndaki anmanın ardından DİSK, Kamu Emekçileri Sendikaları Konfederasyonu (KESK), Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği (TMMOB) ve Türk Tabipleri Birliği (TTB) temsilcileri, Taksim Cumhuriyet Anıtı’nda bir araya geldi. Burada yapılan ortak açıklamada, Türkiye işçi sınıfının 1 Mayıs mücadele tarihinde hayatını kaybeden tüm emekçiler anıldı.
KESK Genel Başkanı Özgür Karabulut, TMMOB İstanbul İl Koordinasyon Kurulu Sekreteri Çiğdem Çamur gibi isimlerin de katıldığı anmada, Taksim Meydanı’nın işçi ve emekçilere kapalı olmasının kabul edilemez olduğu vurgulandı. Konuşmacılar, Taksim’in 1 Mayıs kutlamaları için sembolik bir merkez olduğunu ve bu meydanın yasaklanmasının emek mücadelesini engelleme çabası olduğunu belirtti. “Taksim Meydanı, 1 Mayıs Meydanı’dır ve öyle kalacaktır,” mesajı ile taleplerini yinelediler.
Katırcıoğlu Parkı’nda 1989 Faciası Kurbanları Anıldı
Günün bir diğer önemli anma töreni ise, 1 Mayıs 1989’da İstanbul’daki kutlamalardan dönerken trafik kazasında hayatını kaybedenler için Katırcıoğlu Parkı’nda düzenlendi. Türkiye Motorlu Taşıt İşçileri Sendikası (TÜMTİS) ve kurbanların aileleri tarafından organize edilen törene, sendika üyeleri ve sivil toplum kuruluşu temsilcileri katıldı. Bu faciada yaşamını yitiren Ömer Nazım Akyüz, Kenan Akalın, Sibel Çam ve Mehmet Ali Garan’ın isimleri okunarak anıları yad edildi.
Kazada hayatını kaybedenlerin aileleri, yaşanan acının hala taze olduğunu dile getirirken, adalet ve bu tür olayların bir daha yaşanmaması için mücadelelerinin süreceğini vurguladı. Parktaki anıta çelenk bırakılırken, katılımcılar hep bir ağızdan “Adalet!” sloganı attı. Bu anma, 1 Mayıs’ın sadece meydanlarda değil, mücadelenin her alanında verilen kayıplarla dolu bir tarih olduğunu hatırlattı.
Kimler Katıldı?
- DİSK Genel Başkanı Aydın Aydoğan ve DİSK üyesi sendikalar
- KESK Genel Başkanı Özgür Karabulut ve KESK üyesi sendikalar
- TMMOB İstanbul İl Koordinasyon Kurulu Sekreteri Çiğdem Çamur ve TMMOB temsilcileri
- TTB temsilcileri
- TÜMTİS sendikası üyeleri
- Çeşitli siyasi partilerin temsilcileri
- Sivil toplum kuruluşları ve dernekler
- Hayatını kaybedenlerin aileleri ve yakınları
Neden Bu Anmalar Önemli?
Her yıl 1 Mayıs’ta yapılan bu anmalar, işçi sınıfının tarihsel mücadelesinin ve bu mücadelede verilen kayıpların hafızasını canlı tutmak açısından büyük önem taşımaktadır. Adalet talebinin yinelenmesi, işçi haklarının savunulması ve Taksim Meydanı gibi sembolik alanların kullanım hakkı mücadelesinin devamlılığını simgeler. Bu törenler, geçmişten ders çıkararak gelecekte daha adil ve eşit bir dünya için mücadele azmini pekiştirmektedir.